45e Schaken overdag Toernooi

Organisator Ab Scheel had de boodschap goed begrepen en onthouden. Bij mijn aanmelding voor het 45e Schaken Overdag Toernooi had ik hem gevraagd of het mogelijk was om iets hoger te worden ingedeeld dan op basis van mijn rating (1417) gebruikelijk zou zijn. Mijn gedachten gingen uit naar een poule met 1500+ spelers. Geen punt antwoordde Ab. Hij zou het onthouden.

Op woensdagavond een email met daarin nog wat algemene informatie over het toernooi en een link naar de (voorlopige) indeling. Meer tot mijn verbazing dan tot mijn vreugde zie ik dat Ab mij heeft ingedeeld in groep 6 ! Spelers met een rating van 1600 en meer. Een verschil van 199 punten met de hoogst gerate speler in de groep ! De moed zakt mij in mijn pantoffels (schoenen had ik niet aan) en voorzie dan al een slachtpartij.  Nul uit vijf zal het worden. Mevrouw Dessens geeft het beste advies in jaren: “Joh, ga dan niet …..”. Misschien wel juist dit advies, dat ik uiteraard in de wind sla, doet bij mij een knop omzetten. Ik zal die mannen eens laten zien wat ik kan en dat ik mee kan met 1600 spelers.

In de eerste ronde trof ik Emilian de Kievit. Met 1616 de hoogst gerate speler in de groep. Ik kan Emilian goed bijhouden en de strijd gaat lange tijd gelijk op. Na de afruil van wat (lichte) stukken krijg ik de kans een toren op de 2e lijn te posteren. Met een loper op b7 en een diagonaal (h1-a8) die helemaal vrij is zie ik kansen op, volgens mij, remise door eeuwig schaak. Emilian gaat door met slaan van een paard op e7 en moet  dan toezien dat ik met de toren schaak kan geven op g2. De koning op g1 kan alleen naar h1. Als ik de toren weg haal geeft de loper schaak. Koning terug naar g1, toren g2 met schaak etc. Veel verder had ik niet gekeken. Mijn tegenstander kijkt wat verdwaasd naar de stelling en geeft mij een hand. Heeft hij ook gezien dat het remise is door eeuwig schaak ? Neen, zegt hij, het is mat na Tg2-g6+ ! Apetrots sta ik op.

De sterkste speler van de groep verslagen door mat! Het visioen van nul punten is na de eerste ronde al om zeep geholpen. Zit er nog meer in ?

In de tweede ronde met wit tegen Jan Bulk. Al snel in de partij weet ik een pion te winnen en om erger te voorkomen, toren verlies, is Jan verplicht om de dames te ruilen. En dan begint het grote foutenfestival. Over en weer worden fouten gemaakt, maar dat levert mij wel de kwaliteit op. Een nieuwe sensatie hangt in de lucht. Het is een kwestie van tijd, maar dan kan een tweede overwinning worden genoteerd. Tot het moment dat ik de koning op een verkeerd veld zet en Jan mijn toren kan pennen met zijn loper. Weg kwaliteit. Wat resteert is een eindspel met paard tegen loper en enkel pionnen. De pionnen vallen als rijpe appelen van de boom en de partij eindigt in remise. Winstkansen weggegooid maar toch overheerst een tevreden gevoel. 1½ punten uit 2 partijen. Mijn toernooi kan niet meer stuk. Al zou ik nog drie partijen verliezen.

De middagsessie begint met een partij tegen Jacques Goud, de latere groepswinnaar. Over die partij kan ik heel kort zijn. De slechtste van het toernooi. Er gebeurt te snel, te veel. Heb geen grip op de partij en in een ongelijke stelling, en ik druk mij dan nog heel voorzichtig uit, besluit ik om maar niet verder te spelen. Dat had geen enkele zin.

Edgar Reibel is de speler met de laagste rating (1600) en de volgende tegenstander. Deze partij weet ik uiteindelijk op tijd te winnen, maar voordat het zover was moest ik wel door een diep dal. Ik krijg niet de kans om te rocheren, wel om een aanval op te zetten over de koningsvleugel, kwaliteitsverlies, bezoek van een toren op achterste rij, maar toch blijf ik vrolijk doorspelen. Ieder keer zie ik wel een mogelijkheid om een plaagstootje uit te delen. Er zijn misschien zelfs winstkansen omdat mijn g- en h-pionnen inmiddels zijn opgerukt naar g6 en h5 en Edgar vergeet deze pionnen “op te ruimen”. Aangezien de tijd verstrijkt worden snel over en weer zetten gedaan. Of ze goed zijn is van minder belang. In een iets betere stellling, zo blijkt na afloop, gaat Edgar echter door zijn vlag ! Met nog één

ronde te gaan in elk geval een 50% score en kansen te over op een podiumplek.

Bij het ingaan van de laatste ronde staat Jacques Goud bovenaan met 3 uit 4, onder andere gevolgd door mijzelf met 2½ uit 4. Het veld zit dicht bij elkaar. Er is nog niets gespeeld.

Jacques Goud gaat in de laatste ronde snel onderuit en dat biedt mij de kans om met een remise gedeeld winnaar te worden en met winst zelfs ongedeeld winnaar. Ik heb inmiddels zelf een redelijk prettige stelling opgebouwd tegen Henk Verver en ga er nog eens voor zitten. Helaas, een verkeerde koningszet leidt tot verlies van een toren waarvoor geen compensatie wordt gekregen. Doorspelen heeft geen zin.

Jacques Goud wordt uiteindelijk winnaar met 3 uit 5, gevolgd door 4 spelers met 2½ uit 5. Hekkesluiter is Emilian de Kievit met 2 uit 5.

Ab Scheel kan wederom terugkijken op een perfect verlopen toernooi zonder enige wanklank. Toch valt er nog wel een domper te noteren. Tijdens de middagpauze maakt Ab bekend dat hij het na 25 jaar welletjes vindt en stopt met organiseren. Als dank ontvangt hij enkele cadeaubonnen en een bos bloemen voor mevrouw Scheel.

Het zou jammer zijn als dit unieke evenement van de toernooikalender zal verdwijnen. Het voorziet duidelijk in een behoefte. Ben heel benieuwd wie het stokje gaat overnemen.

Ook ik kan terugkijken op een prima verlopen toernooi waarin ik meer kreeg dan voor aanvang gedacht.

Voor alle uitslagen en standen van dit
unieke evenement, klik hier.

Voor de foto’s, klik hier.