Alles anders, toch heel gewoon

Het zag er afgelopen donderdagavond allemaal zo anders uit, Herman van Os aan bord één van het eerste achttal, Paul de Freytas aan bord vier, Dennis Barendrecht in korte broek, ik als plaatsvervanger wedstrijdleider, zes in plaats van acht borden bij de bondswedstrijd, voorzitter Daan van Mourik met een baard van een week of drie en een half gevulde speelzaal (geen enkel koppeltje in de bar bij Truus), maar het was toch heel gewoon.

In het kader van een taktische opstelling wilde Paul zijn plek aan bord één best afstaan aan Herman. Aangezien Paul wel met wit wilde spelen, moest hij plaatsnemen aan bord vier. De korte broek van Dennis had natuurlijk alles te maken met het weer. Ed de Graaf was op vakantie, waardoor ik de taak van wedstrijdleider op mij had genomen. Daan was nog in vakantiestemming en vanwege de terugloop van leden en een aantal afwezige spelers had nu iedereen een plekje gevonden in de speelzaal gevonden.

De taktische opstelling hielp: Herman verloor aan bord één van een 2100 speler en Paul won zijn partij. Held van de avond werd Dennis. Bij de stand 3½-3½ hield hij zijn zenuwen in bedwang en wist met een kwaliteit meer, maar beduidend minder tijd, eeuwig schaak af te dwingen. Een gelijkspel tegen het sterker geachte Barendrecht mag gerust een sensatie worden genoemd.

En hoe verging het mij ? Ik mocht aantreden tegen Jan Majoor. Verleden jaar werd het remise.  Nu werd het een partij die door een aantal ongelukjes werd beslist. Kijkt u mee.

Het eerste ongelukje. In een Philidor Verdediging heb ik zojuist het paard op c6 aangevallen. Niets aan de hand. Het paard kan via e7 naar g6. Hoe het mogelijk was, daar zijn de geleerden het nog niet over eens, maar in plaats van een zet met het paard op c6 te doen, pakt Jan het paard op g8 en zet dit op f6 ! Zo’n cadeautje laat ik natuurlijk niet lopen.

Zwart maakt de weg vrij voor de loper op d8 naar a5. Wit heeft een aardige batterij staan op de diagonaal e1-a5 en zal dus moeten oppassen. Er is nog niets aan de hand, maar na 17. Pd2-f1 wint zwart eenvoudig de kwaliteit met 17. ...... Ld8-a5, 18. Dc3-e3 La5xe1, 19. Ta1xe1 en de stand is weer in evenwicht. Het tweede ongelukje van de avond.

Met het derde ongelukje deed Jan zich zelf de das om.

In deze stelling dreig ik met mat in één: Lc5-e3. Jan kan het vege lijf redden met Kf4-g5, maar maakt met 46. ..... Td7-h7, met als bedoeling de h-pion bij zijn opmars te ondersteunen, inéén klap een einde aan de partij.

Mijn stellig indruk was dat de partij na het tweede ongelukje heel erg naar remise neigde. Maar door wat met de stukken te manoeuvreren kreeg ik op zet 36 de kans om de pion op d6 te slaan. Ik creëerde daarmede wel een

open lijn, maar zwart kreeg geen gelegenheid om daar met zijn toren profijt van te hebben. Hoewel hij daartoe wel de mogelijkheid kreeg.

Met 34. Dg4-e6 wordt pion d6 twee keer aangevallen en staat maar één keer gedekt. 34. Dg7-f8 is dan de oplossing, maar Jan kiest voor 34. .... Dg7-e7. Na 35. De6xe7 Td7xe7, 36. Td1xd6 sta ik een gezonde pion voor.

Met 36. .... Ta7-d7, 37. Td6xc6 Td7-d1+. 38. Kg1-h2 valt er voor zwart misschien nog iets te beleven. Hij koos echter voor 36. .... Kh8-g7, waarna ik, na de torenafruil, kans kreeg om met mijn koning naar e2 te gaan en de e-lijn voor de zwarte toren onbruikbaar te maken.

Wie de hele partij, inclusief de schadevrije periode, wil naspelen klikt hier.

De komende week staat mij een druk programma te wachten. Maandag,
3 oktober, de uitwedstrijd tegen ‘t Springende Peert in ‘s Gravendeel en komend weekend staat het toernooi van Hull op het programma.

Verslagen van beide evenementen kunt u uiteraard op deze site terug vinden.
Houd de site dus in de gaten.