De kop is er af.

De kop is er af. Het was wel even wennen in ons opgeknapte onderkomen. Naast Charlois/Europoort-groen is er nu ook Ashtapada-oranje. Tijdens de vakantiemaanden hebben de senioren van Seniorenverenging Zalmplaat ons speellokaaltje keurig opgeknapt. Muren (oranje)geverfd en de vloerbedekking is vervangen door donkerkleurig laminaat. Het zou niet mijn keuze zijn geweest: oranje muren met donker laminaat. Ook heeft men de kast met ons materiaal verplaatst. Dat is best lastig. Ben je op zoek naar bord, stukken en een klok dan hoef je niet te kijken in de kast die nu in ons lokaaltje staat, want die herbergt alleen maar serviesgoed. Dat is dan wel weer makkelijk als je een boterhammetje wilt eten tijdens de partij. Onze kast is verplaatst naar de hal, helemaal achterin, naast de TV. Als je in tijdnood bent en je moet iets uit de kast halen, heb je een probleem.

Zoals ieder jaar zijn er ook een aantal spelers die de verenging hebben verlaten. Yvar Stok (studie), Thijs Vervloet (schijnt met pensioen te zijn en heeft geen tijd meer om te schaken !?) en Arie Vervloet (reden onbekend) zijn gestopt. Het “verlies” van Thijs en Arie zal zeker in het tweede achttal gevoeld worden. Beiden waren afgelopen seizoen vaste waarden voor het tweede team. Hoe gaan we die plekken invullen. In stilte hoop je dat één of beide spelers terugkomt op zijn beslissing en volgende week weer gewoon achter het bord zit. Gelukkig gebleven is Jan ’t Hart. Sprak ik in mijn laatste bijdrage van het vorig seizoen nog over een eventueel vertrek van Jan, ik was bijzonder verheugd hem afgelopen donderdag toch weer te zien. Dat hij het schaken niet is verleerd ondervond Dennis Barendrecht. Jan wist de onderlinge partij eenvoudig op remise te houden. Tot slot Wim v.d. Pijl. Ook hij vertrok en dat zal ongetwijfeld consequenties hebben voor het klaverjassen. Misschien worden we nu weer een echte schaakvereniging.

In mijn openingspartij van het nieuwe seizoen mocht ik het opnemen tegen Peter de Koning. Het was langgeleden dat ik tegen Peter heb gespeeld. Ik kan mij niet herinneren wanneer voor het laatst. Spelen tegen Peter is altijd lastig. Peter heeft zo zijn eigen openingssysteem, waarin de dame altijd heel vroeg het veld in wordt gestuurd. Ondanks de algemeen geaccepteerde regel om de dame niet te vroeg in het spel te brengen, komt Peter er heel vaak mee weg. Ik heb hem de afgelopen jaren partijen in glorieuze stijl zien winnen, maar ook glorieus zien verliezen. Het kan bij Peter alle kanten op en er schijnt geen tussenweg te zijn.

Peter speelde met wit en na 1. e2-e4 sloeg bij mij al direct de  twijfel toe. Antwoord ik met 1. …. e7-e5 of met 1. …. c7-c5. Zeker een minuut of twee zat ik in gedachten verzonken en keek naar het bord.. Zonder aanwijsbare reden koos ik voor het Siciliaans. Ik verwachtte geen theoretisch gevecht en met het antwoord 2. Lf1-c4 kreeg ik het gelijk aan mijn zijde. Al bij de tweede zet was ik daarom aangewezen op eigen iniatief. En ik moet zeggen, dat ging mij niet slecht af.

Zwart dreigt hier met 14.  ..... c5-c4 of d5-d4. Beide zetten wint een stuk.
Peter kiest er voor om het paard op c3 in veilgheid te brengen met 14. Pc3-e2.
Na 14. ..... c5-c4 kan ik straffeloos de loper op b3 winnen.

Peter treurde niet lang om het verlies van zijn loper en ging rustig verder met het opzetten van een aanval over de koningsvleugel, onder aanvoering van ..... de dame.

De tekstzet levert niets op. Beter was geweest 19. .... Kg8-h8, waardoor wit geen f5-f6 kan spelen. Een alternatief is dan 20. Le3-g5 e6xf5, 21. Pd4xf5 f7-f6.

Na de tekstzet komt Peter met 20. f5-f6 en ben ik gedwongen om de loper terug te geven.

Ik heb mij wat aan de druk kunnen onttrekken en dreig nu het paard op d4, dat gepend staat, te winnen. Verdedigen met 30. Lg5-e3 heeft geen zin vanwege 30. ..... Pf5xe3 met dubbele aanval op dame en toren. Het enige is 30. Tf1xf5 dat wordt beantwoord met 30. ..... e6xf5.

Met deze voorsprong ging ik het eindspel in. Het zal u, trouwe bezoekers van deze site, niet vreemd in de oren klinken als ik u zeg dat ik weer eens in tijdnood geraakte en daardoor niet in staat was om een positieve voortzetting te geven aan de partij. Met minder dan vier minuten op de klok bood ik in arrenmoede remise aan. Na ampele bestudering van de stelling accepteerde Peter mijn aanbod. Ik denk dat ik, gezien de omstandigen, niet ontevreden mag zijn met het resultaat.

In de nazit leek het er op dat Peter winnend voordeel kon behalen, maar Neef Fritz van 11 beoordeelde de stelling toch als gelijkwaardig. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

De volledige partij kunt u hier naspelen.