Kerstschaak

Wie in de week tussen Kerst en Nieuwjaar van 2011 behoefte had om in toernooivorm een potje te schaken kon zijn of haar hart ruimschoots ophalen. Maar liefst drie toernooien stond in onze RSB-regio op de agenda. Op 27 december 2011 kon men terecht in Dordrecht, een dag later in Schiedam en op de één na laatste dag van 2011 in Krimpen a/d IJssel. Eén rapidtoernooi en twee snelschaaktoernooien. Voor elk wat wils dus. Aangezien ik sinds kort door omstandigheden over iets meer vrije tijd beschik, had ik ingeschreven voor de toernooien in Schiedam  en Krimpen a/d IJssel.

Het circus begon in Dordrecht. Daar werd op 27 december 2011 het 6e Pank Hoogendoorntoernooi georganiseerd. Zeven ronden Zwitsers met een bedenktijd van 20 minuten per persoon per partij, waarop 56 deelnemers afkwamen. Winnaar werd Jacques Hennekens. Een deel van de 56 deelnemers vertrok na afloop van dit evenement direct westwaarts om de volgende dag mee te kunnen doen aan het zoveelste Oliebollentoernooi van Schiedam.

Hoewel ik zelf geen serieuze snelschaker ben had ik, mede door het succes van verleden jaar (een eerste prijs) weer ingeschreven voor het Oliebollentoernooi van Schiedam. Ik wist zelfs Dennis Barendrecht zo enthousiast te krijgen om ook mee te doen. Voor de prijs voor de vereniging met de meeste deelnemers aan de start kwamen we niet in aanmerking, die ging ruimschoots naar 3-Torens uit Berkel die onder de bezielende leiding van Ronald Damhuis de meeste leden aan de start wist te brengen.

In de warming-up ging ik kansloos ten onder tegen zowel schaakvriend Simon v.d. Beek als tegen Dennis Barendrecht. Ik zou wel eens een hele moeilijke avond tegemoet kunnen gaan.

In Schiedam werden de 108 deelnemers verdeeld in 14 voorrondengroepen van 7 spelers.  

Na de voorronde volgt dan een finaleronde eveneens in 14 groepen van 7 deelnemers.

Zo slecht als ik het tijdens de warming-up deed, zo voortvarend startte ik in de voorronde met 3 uit 3 om daarna wat gas terug te nemen met 3 remises. Mijn 4½ uit 6 bleek echter niet voldoende voor de 1e plaats in de groep. Die ging naar Peter van Soest van de organiserende vereniging SV Fianchetto die een half puntje meer scoorde. Het leverde hem in de finaleronde een plek op in een poule samen met zijn broer, de bekende acteur, Paul van Soest.

Door mijn tweede plaats werd ik voor de finaleronde ingedeeld in een groep waarin ik naast Simon v.d. Beek o.a. mocht aantreden tegen Pia van Rossum en Gerrit Boer. De eerste partij won ik, maar in de 2e ronde liep ik tegen mijn eerste nederlaag van de avond aan (de beide partijen uit de warming-up niet meegerekend) Pia van Rossum bleek net iets te sterk. Na een winstpartij in de 3e ronde (Gerrit Boer) ging het kaarsje langzaam uit. Met drie opeenvolgende nederlagen, waaronder wederom tegen Simon v.d. Beek (mijn revanche krijg ik ongetwijfeld eind januari 2012 tijdens het TATA Steel Chess Tournament), eindigde ik het toernooi met 2 uit 6 wat goed was voor een gedeelde 4e plaats in groep 9.

Winnaar van het Oliebollentoernooi werd Mark Timmermans van SC Dordrecht.

De meute mocht vervolgens een dagje uitblazen om op 30 december 2011 fris en fruitig aan de start te verschijnen bij het 16e Menno Ploegertoernooi in Krimpen a/d Ijssel.

Bij het door Henk Greevenbosch georganiseerde toernooi ter nagedachtenis aan de veel te vroeg overleden Menno Ploeger kwamen de meeste deelnemers aan de start. De teller stond op 136 wat een absoluut record was voor dit, als gezelligheidstoernooi aangekondigde evenement.

Hier geen voorronde- en finalegroepen maar één grote groep die 9 ronden Zwitsers speelde.

Ik startte met 0 uit 2. In de eerste partij overzag ik een klassiek paardenvork op koning en dame en in de twee ronde gaf ik een pion en een dame weg. De derde ronde bracht mij tegen Nico v.d. Wallen in het strijdperk. Geen onbekende. Als wij in een dergelijk toernooi in de derde ronde tegen elkaar moeten spelen is er iets met één van ons beide aan de hand.
Ook Nico was met 0 uit 2 voor zijn doen slecht gestart. Ondanks dat ik 2 pionnen minder had eindigde deze ontmoeting toch in een puntendeling. Als blijk van waardering voor mijn vertoonde spel. Met dank aan Nico.

In de vierde ronde liep ik door een onregelmentaire zet opnieuw tegen een nederlaag aan. In de vijfde ronde wist ik mijn eerste winstpartij te noteren, gevolgd door een nederlaag in de zesde en zevende ronde. De achtste ronde kreeg ik  schaakvriendin Danielle Talmon als tegenstandster toegewezen.

Vermoedelijk verblind door zoveel schoonheid aan de andere kant van het bord gaf ik pardoes een stuk en daarmee de partij weg. Verliezen van een vrouw is geen schande. Donner dacht daar anders over. Ik maakte mijn toernooi in de negende ronde dankzij een overwinnig op Theo Heukels nog enigszins goed.

Een score van 3½ uit 9 was uiteindelijk mijn deel.

Het toernooi werd uiteindelijk gewonnen door Johan Quist die in een barragepartij Mark Timmermans wist te verslaan.