ELO-rating
per
1 mei 2012
1474
(+ 22)
Partijen uit Hull-deel 1
Ik trof het in de eerste drie ronden van het 48th Hull Chess Congress niet met mijn loting. Achtereenvolgens trof ik de nummers 3, 1 en 4 van de plaatsingslijst. Pas in ronde 4 trof ik een speler die lager stond dan ik (19e) en in de slotronde trof ik een gelijkwaardige tegenstander. Ondanks de sterkte van mijn eerste drie tegenstanders wist ik uit deze drie partijen 1½ punten te scoren.
1e ronde
John Dessens (105) - D-Brent (114)

In deze partij viel de moed van mijn tegenstander te prijzen, dat hij het aandurfde om een loper te offeren voor twee pionnen. In bovenstaande stelling speelde hij 19. ..... Lc8-g4 en na 20. h3xg4 Pf6xg4, 21. Kh2-g2 staat wit volgens Neef Fritz van 11 een fractie beter, ondanks het feit dat zwart op de h-lijn een vrij pion heeft.
Enkele zetten later staat mijn koning op d3 in de hoop daar te ontkomen aan de aanval die zwart via de koningsvleugel gaat opzetten.

Zwart heeft alle stukken gemobiliseerd op de koningsvleugel in de hoop wit daar onder de voet te kunnen lopen. Ik slaag er echter in de aanval af te slaan en de partij, in tijdnoodfase remise te houden (zie onderstaand diagram)

2e ronde
John Lawson (115) - John Dessens (105)
In John Lawson trof ik niet alleen de nummer 1 van de plaatsingslijst maar ook degene die 45 keer het toernooi heeft georganiseerd. Drie jaren geleden heeft hij het stokje overgegeven aan de huidige organisatoren en heeft vanaf dat moment actief meegedaan aan het toernooi. Hij begon de 2011 editie slecht met een verliespartij.
Deze partij was de minst opwindende van het toernooi. Remise in 17 zetten.
In een Colly-opening viel er weinig of geen hoogtepunten te noteren.
De eindstelling biedt natuurlijk nog volop mogelijkheden voor beide spelers, maar gezien zijn slechte start gaf mijn tegenstander voorkeur aan het aanbieden van remise. Omdat ik remise tegen de nummer één van de lijst wel een prestatie vond, heb ik dit maar aangenomen. Zie diagram.

3e ronde
Peter Collicot (113) - John Dessens (105)
Ook een weinig aansprekende partij.
In een Nimzo-Indische partij worden de c- en d-pionnen geruild en houd ik een vervelende geïsoleerde pion op de d-lijn over. Misschien dat wit hier meer werk van had moeten maken.
Wit verzuimt dit echter en na afruil houd ik in het eindspel een paard tegen een loper over. Wellicht dat het paard iets actiever is, maar ook hier wordt, in tijdnoodfase, tot remise besloten.

Voor het verslag van de 4e en 5e ronde klik hier.