TSCT-6

Na twee remises werd het weer eens tijd voor een overwinning. In de derde ronde stond een partij tegen Franzke Kalkman-de Koster op het programma. Met drie clubgenoten in de nabijheid kon ik natuurlijk aan een hoop zinvolle informatie komen, hoe haar te bestrijden. Nou mooi niet. Meer dan de mededeling dat Franzke beschikt over een behoorlijk portie zitvlees kwamen de heren niet. Dat schiet dus niet op.
Kees wist mij nog wel te vertellen dat Franzke nog wel eens van slag wil raken als je niet via de geëigende paden speelt. Nu ik daar zelf ook last van heb, was dat dus geen zinvolle informatie die ik kon gebruiken.
Ik was dus geheel op mijzelf aangewezen.

Franzke verscheen ruim 10 minuten te laat achter haar bord. Zal wel iets met file te maken hebben gehad.
De eerste tien zetten verschenen in rap tempo op het bord en in die tien zetten verdwenen de dames en wat lichte stukken van het bord.

Het leek er op dat beide spelers bewust  aanstuurden op een vlotte remise. Maar na de volgende zetten: 11. 0-0 0-0,
12. Pb1-d2 Le7-c5, 13. Pd2-f3 d7-d6, 14. h2-h3 h7-h6, 15. Ta1-d1 a7-a5,

16. a2-a4 g7-g6 ontstaat de volgende stelling.

In deze stelling besluit ik om met het paard van f3 terug te gaan naar d2 en vandaar naar b3 met de bedoeling om de loper op c5 aan te vallen. De loper terughalen is geen optie omdat dan pion d6 zou kunnen vallen. Zou ik met het paard de loper kunnen slaan en zwart slaat terug met de pion, dan ligt de d-lijn open. Tot zover het plan. Op 17. Pf3-d2 antwoordt Franzke met
17. ..... Tf8-d8 en besluit ik mijn plan weer te wijzigen. Ik speel het paard terug naar f3 en nu staat pion e5 aangevallen en pion d6 gepend. Zwart ziet dit waarschijnlijk niet en speelt 18. ..... Kg8-g7, en na 19. Pf3xe5 Td8-e8, 20. Pe5xc6 Te8xe4, 21. Lc4-b5 Lc8-a6, 22. Td1xe1 Te4-e6, 23. Te1xe6 f7xe6, 24. Tf1-e1 La4xb5, 25. a6xb5 Ta8-f8, 26. Te1-e2 sta ik een gezonde pion voor ! Vanaf dat moment besluit ik vol op winst te gaan spelen. Daarvoor zijn naar mijn mening twee dingen noodzakelijk: 1. de druk op pion f2 opheffen en 2. mijn pionnen op witte velden zetten zodat de zwart veldrige loper geen rol van betekenis kan spelen. Dat lukt allemaal

Alleen pion b2 blijft nog wat hangen maar loopt vooralsnog geen gevaar. Met 30. ..... d6-d5 probeert zwart te redden wat er te redden valt. Maar na 31. c4xd5 Tf5xd5, 32. Te4xa4 Td5xb5,

33. Ta4-f4 Kf6-g5 ontstaat de volgende stelling.

Hier heb ik lang nagedacht over
34. Tf4-g4+ maar zag nog net op tijd dat 34. Tf4-b4 winnend is. Zwart moet nemen 34. ...... Tb5xb4 en na 35. Pc6xb5 kan wit in alle rust afwikkelen naar een gewonnen stelling.

Alle pionnen staan nu op witte velden en hebben geen last van de zwarte loper en ik kan met mijn paard een aanval gaan doen op de zwarte pionnen. Na 53 zetten, als alle zwarte pionnen van het bord zijn verdwenen geeft zwart op.

De hele partij kunt u hier naspelen.

In de tweede ronde wist Kees te winnen en moesten Simon en Ruud genoegen nemen met een remise.

In de derde ronde won Simon, speelde Ruud zijn derde remise en liep Kees tegen zijn eerste nederlaag aan.

In de strijd om de Heydenreich Cup voeren Simon en  ik met 2 punten het klassement aan, op een half punt gevolgd door Ruud en Kees.

Ale uitslagen en standen van de tienkampen kunt u hier vinden.