TSCT-7

In de vierde ronde met wit tegen de koploper. Wat doe je in zo’n geval in de wetenschap dat het veschil in rating +78 punten is in mijn voordeel (1417 om 1339) ? Speel je dan voluit op winst of speel je behoudender omdat je tegenstander niet voor niets aan kop van het klassement staat, een zo’n groot ratingverschil op ons niveau niet altijd wat zegt en ik mij al dagen grieperig en verkouden voel. Achter dit laatste verschuil ik mij zeker niet, maar het is wel lastig. Schaken met een lichte hoofdpijn is niet prettig. Eén ding wilde ik in elk geval niet en dat was verliezen. Daardoor zou ik verder achterop raken en dat was iets wat ik zeker wilde voorkomen.

Ik nam mij voor om het maar over mij heen te laten komen en te zien hoe dingen gingen lopen. In de partij uit de derde ronde tegen Franze Kalkman leek het na 10 zetten ook op remise uit te lopen, maar uiteindelijk wist ik deze partij nog te winnen.

Ik kan heel kort zijn over deze partij: remise na 21 zetten in minder dan een uur. Achteraf bleek mijn tegenstander dezelfde gedachte te hebben gehad als ik. Hij wilde absoluut niet verliezen en zou, met zwart spelend, tevreden zijn met remise. We kunnen dan ook niet anders concluderen dan dat de uitslag beide spelers tot tevredenheid heeft gestemd.

Zaten er nog spannende momenten in deze partij ? Neen, eigenlijk niet. Wel een aantal  momenten waarvan de spelers achteraf dachten .... “Moest dat nou zo ?” en “Kon dat niet anders?”.

Zo’n eerste moment deed zich voor na de zevende zet van zwart. In onderstaande diagramstelling heeft zwart zojuist 7. ..... Lf8-e7 gespeeld en in de analyse na afloop van deze partij, gaf Van Tongeren aan dit een hoogst ongelukkige zet te hebben gevonden. Beter was volgens hem om hier
7. ..... Pb8-d7 te spelen, een zet die volgens de theorie beter is.

Neef Fritz van 11, die momenteel overuren maakt, geeft gek genoeg aan dat 7. .... Lf8-e7 iets beter is voor zwart dan 7. ..... Pb8-d7 hoewel het verschil in waardering minimaal blijft.

Ook ik had mijn “O ha” moment. Zie onderstaand diagram.

Met zijn laatste zet valt zwart de pion op c2 aan. De eerste gedachte is om deze pion te verdedigen. c2-c3 is een optie maar dan staat het paard op b3 weer ongedekt. Ik koos uiteindelijk voor Lf1-c4 met de gedachte dat de aanval is onderbroken en dat ik zelf een behoorlijke batterij heb op de diagonaal a2-g8 die niet of nauwelijks kan worden aangevallen.

Neef Fritz van 11 geeft echter aan dat 12. Ta1-d1 beter is, een zet waar ik wel kort naar gekeken had, maar ik was bevreesd voor het binnenvallen van de zwarte dame op c2. Waarschijnlijk ten onrechte, want na 12. ..... Dc7xc2, 13. Td1-c1 Dc2xb2, 14. Tc1-c8+ Lf8-d6, 15. Dd5xb7 0-0 16. Lf1-c4 (en niet 16. Db7xa8 vanwege 16. ...... Lc8-a5+, 17. Pb3xa5 Tf8xc8, 18. Lf1-c4 Db2-c1, 19 Ke1-e2 Dc1xh1, 20. Lc4xf7 Kg8-h8, 21. Da8-b7 Dh1-c1 en wit staat de kwaliteit achter) lijkt wit iets beter te staan omdat of de toren op a8 op het paard op b7 dreigt te vallen.

Ook niet zo’n heel erg beste zet, waarop zwart overigens ook niet de beste voortzetting kiest. Na 13. ..... Pb8-d7 mag ik natuurlijk niet toehappen op b7 met 14. Pa5xb7 vanwege 14. .... Pd7-b6 en de witte loper valt. 14. Lc4-b3 b7-b5 houdt de stelling weer in evenwicht.

Ondanks dat maar 21 zeten werden gespeeld, best nog een partij waar de nodige valletjes in zaten.

Wilt u de hele partij naspelen, klik dan hier.

Op het moment van schrijven van dit verslag zijn Ruud, Simon en Kees nog druk bezig met hun partijen.

Ik heb inmiddels ook wat foto’s op de site geplaatst. Klik daarvoor hier.